Wat?! Kritiek?!

Door |2019-10-28T20:01:46+01:00oktober 26th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Kritisch is een negatief woord. Althans, het woord wordt vaak gebruikt met een negatieve lading. Om iets negatiefs aan te duiden. Ook het woord wereldverbeteraar heeft een licht cynische klank, alsof het iets onwenselijks is. Maar waarom? Stel dat we alles maar over onszelf heen laten komen. En over een ander heen laten komen. Zonder in te grijpen, iemand te helpen, een poging te doen om iets te veranderen. Dat klinkt ook niet goed, toch? Tenzij alles al perfect is en iedereen gelukkig is... Maar er zijn genoeg situaties waarvoor een beter alternatief te bedenken is. En na te streven is. [...]

Ben jij aardig?

Door |2019-10-26T13:57:54+01:00oktober 25th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Dit stukje zou wel eens het eerste uit een serie kunnen worden. Het gaat over aardig zijn. Ik had al eens geschreven dat het antwoord geven op een vraag eigenaardig wordt gevonden (zie: Hoe gaat het?). In zekere zin geldt dit ook voor “aardig zijn”. Dat klinkt alvast helemaal niet aardig, dus laat ik even de tijd nemen om uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Want over het algemeen zijn mensen toch best wel aardig, hier in Nederland? In winkels word je meestal vrolijk toegezongen “anders nog ieeets?” “Fijne dahaaag!” De treinconducteur maakt leuke praatjes, goedemorgen, middag, avond, en we [...]

Hoe word je een gelukkige hoogbegaafde?

Door |2019-10-27T14:09:10+01:00oktober 24th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Er zijn meer hoogbegaafden die worstelen met hun hoogbegaafdheid dan 'men' zou verwachten. Dat verklaart ook de hoeveelheid hoogbegaafdencoaches die de laatste tijd als paddenstoelen uit de grond lijken te schieten, omdat er een behoefte aan blijkt! In een ideale wereld zou een hoogbegaafde al op zeer jonge leeftijd (h)erkend worden, voldoende uitgedaagd worden, de ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen in een veilige, gunstig gestemde omgeving, en met name in het geval van "fixed-mindsetters" al vroeg beginnen met het proberen aan te leren van een growth mindset, met daarbij bijvoorbeeld mindfulnesslessen, zodat faalangst en gevoelige tegenslagen minder grip op ze [...]

Werken als (met een) hoogbegaafde, ga er maar aan staan

Door |2019-10-25T20:25:54+01:00september 26th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik sprak laatst een man, hoogbegaafd, die vertelde dat hij niet langer dan twee jaar in eenzelfde functie kon blijven omdat hij dan nieuwe uitdagingen nodig had. Ik herken dit sterk: twee jaar schijnt de maximale periode te zijn waarin ik iets kan doen zonder verschrikkelijk verveeld te raken. Vaak ook niet alleen met werk, lange tijd ben ik elke twee jaar zeker een keer verhuisd, en niet in de buurt. Niet alleen heeft een hoogbegaafd brein prikkels nodig om in beweging te blijven, maar omdat we meestal drie stappen verder kijken, patronen doorzien en ook nog eens een goed geheugen [...]

Het leven is net als pindakaas

Door |2019-10-25T19:38:15+01:00september 25th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Het zit in de familie, dat had ik allang door. Mijn vader kon me flink aan het piekeren zetten door te vragen: Wil je koffie of thee? En dat herken ik, ik kan ook moeilijk kiezen. Het etiket 'besluiteloos' is snel opgeplakt, met allerlei bijbehorende negatieve associaties die getuigen van een slap karakter. Terwijl ik echt prima heel daadkrachtig iets kan aanpakken! Wat gebeurt er nu eigenlijk in mijn hoofd? Ik neem als voorbeeld het kopen van een pot pindakaas. Okay, als je niet van pindakaas houdt haak je hier af. Maar als je pindakaas lust, dan koop je waarschijnlijk gewoon [...]

Denktijd: waarom ik tegen het bos praat

Door |2019-09-24T11:08:55+01:00september 18th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

De kolkende realiteit van de moderne samenleving vraagt veel van ons. We banen ons allemaal een weg door overvolle treinstations, ellenlange vergaderingen, spitsuren, de wirwar van de supermarkt waar nou net jouw favoriete gerechtje niet meer in de schappen ligt. Gezeik, gezeur, gehannes. Voor de meesten vervelend, voor mij uiterst uitputtend. In de weekenden doe ik daarom vaak niet veel meer dan rusten, energie opdoen om de volgende week weer door te kunnen komen. Opladen, noem ik dat. Tegenwoordig heb ik echter iets toegevoegd aan dit ritme. Op zondagmiddagen stap ik op de fiets, en fiets ik naar het westen, de [...]

De Moeite Ontmoeiten

Door |2019-10-25T19:45:27+01:00juni 15th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ben je van jongs af aan opvallend gedreven? En heb je al vroeg geleerd dat "je best doen" van vooraanstaand belang is? Neem je meestal de leiding in handen, vind je "moeite doen" een onnodig te benadrukken prioriteit, heb je dagelijks een functioneringsgesprek met jezelf? Is Leven gelijknamig aan Streven? Soms is moeiteloos-zijn nog het moeilijkste. Onze cultuur prijst prestaties. Ook als het zesjes zijn, regeert het cijfer boven de ervaring. Bovendien: we leren elkaar kennen middels heldenverhalen. Helden die doen, denken, durven. Zo'n verhaal kent een ontwikkeling. En elke ontwikkeling draait om conflicten. Conflicten zijn allesbehalve moeiteloos. Zelfs op een feestje [...]

Twijfel

Door |2019-06-10T13:44:43+01:00juni 6th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

We kennen allemaal Socrates, die alleen wist dat hij niets wist omdat kennis de grootste barrière is tegen leren. Dat is een goed uitgangspunt. De wetenschap heeft dit omarmd door alles een theorie te noemen, omdat we altijd nieuwe en diepere inzichten krijgen en daarvoor dus alles wat we denken te weten voortdurend blijven testen op of dit nog wel klopt. In plaats van wetenschap zou twijfelschap misschien een betere naam zijn. Helaas zijn er mensen die door onbegrip of politieke doeleinden deze belangrijke methodiek interpreteren als een zwaktebod, en zij vallen daarmee onze kennis over bijvoorbeeld klimaatverandering of evolutie aan [...]

Hoogbegaafde, is eenzaamheid de prijs van het ‘anders’ zijn?

Door |2019-05-30T15:07:19+01:00mei 30th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen, Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen|Tags: |

Als je aan een hoogbegaafd persoon vraagt: Hoe voel(de) jij je ten opzichte van anderen? zal waarschijnlijk de overweldigende meerderheid antwoorden: Anders. Dit ‘zich anders voelen’ zorgt er bij veel hoogbegaafde kinderen (en tevens volwassenen) voor dat ze zich (soms) eenzaam en onbegrepen voelen; ze missen ergens een connectie of aansluiting met anderen. Het komt ook regelmatig voor dat, doordat ze zich 'anders dan de rest' voelen, ze aan zichzelf gaan twijfelen en gaan denken: ‘Ben ìk dan degene die dom of gek is ¿’ (of iets dergelijks). Daarom zijn zogenoemde ‘peers’, zeker voor kinderen in ontwikkeling, zo belangrijk. Mijn columns [...]

Intense Kalmte

Door |2019-05-30T15:08:04+01:00mei 28th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

De intense mens herkent persoonlijke ervaringen, en specifieke levensfases of perioden van diens ontwikkeling, wellicht in woorden en typeringen als “gedrevenheid”, “ongeleid projectiel”, “energiek”, “gepassioneerd”, “ongeremd”, “koppig”, “aangedaan” of “fel”. Meer of minder sociaal gewenste kalmte is niet het eerste waar doorgaans aan gedacht wordt bij “intensiteit” in cognitieve, sociale of emotionele zin. Wat mij echter opvalt in de praktijk – professioneel als coach, persoonlijk als meer of minder intens mens, als partner, vriendin, dochter, mens-bewonderaar en observator.... – is dat intense mensen vaak gedurende hun persoonlijke ontwikkeling een opvallende, soms indrukwekkende en vaak verstillende, intense kalmte laten zien. Niet altijd [...]