About Lotte van Lith

Via haar bedrijf A Lot Of Complexity combineert Lotte levenscoaching met sprekerskunst & docentschap. Van aandacht voor en door gaat ze stralen, ze leeft scheppend & onderzoekend, heeft steevast meer plannen dan levens voorhanden en leert gaandeweg ook het geduld voor groei op te brengen.

Angstmaskers

By |2019-05-10T14:02:47+02:00mei 9th, 2019|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Angst maskeert zichzelf dikwijls. Voor zover ik inschatten kan, ervaren we allemaal weleens angst in meer of mindere mate. Soms is de angst zeer zichtbaar. We spreken rap, bijten onze nagels, zeggen afspraken af, laten berichten onbeantwoord of klappen dicht bij interesse in ons menszijn. Vaak toont de angst zich achter gesloten ogen, zich in je dromen tonend. Verbloemde angst spreekt weleens in buikpijntaal, in huidklachten of schokkerige bewegingen. Niet zelden haperen onze beslissingen ook, overstuurt je levenskompas of vragen we veelvuldig advies aan anderen over zaken die werkelijk ons innerlijke, intieme en subjectieve leven betreffen. Anderen schreeuwen de angst als [...]

Levensvragen

By |2019-05-10T14:02:07+02:00mei 8th, 2019|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Begaafde personen spiegelen de maatschappij een behoefte. Deze behoefte is het al op jonge leeftijd aandacht hebben voor levensvragen. Dat is namelijk helend betekenisvol, stimuleert veerkracht en biedt bevrijdende ruimte voor de soms zeer abstracte 'maar' emotioneel intens beleefde vragen. Als deze vragen er-mogen-zijn, dan voelt het bestaan logischerwijs lichter en kan de bewustwording die door de vragen wordt ingeluid ook dóórstromen. Dát we existentiële vragen hebben, dat we de conflicten waarmee we worstelen ook existentieel betekenis geven, existentieel verworden, is een gegeven. Dat we in dit bestaan vragen over 'het bestaan' hebben, is typerend (maar niet méér uniek-makend) aan menselijk [...]

Anders-zijn en Inter-zijn

By |2019-05-03T02:42:52+02:00augustus 4th, 2017|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: , |

LONGREAD Wat zijn gevoelens van anders-zijn, het gevoel 'anders te zijn'? We spreken hier dus van gevoelens, deze lijken centraal te staan, in 't middelpunt van de eigen belangstelling. In gesprek met mezelf komen we er vast wel uit hoe het precies zit, al glipt de consensus mij al denkend telkens uit de ene en dan weer uit de andere hand. Het anders-zijn, zo meen ik bij mezelf op te merken, krijgt soms onevenredig veel aandacht. Alsof de gevoelens in de schaduw van het schitterende anders-zijn staan. Gevoelens worden nog weleens verketterd. Er zou een geschiedenis geschreven kunnen worden over de [...]

Iemand die je ziet staan, ook al sta je niet stil

By |2019-04-28T23:28:18+02:00juli 29th, 2017|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

“Want je hebt maar één iemand nodig die je optilt en laat zweven boven het alledaagse rumoer. Iemand die je ziet. Niet om wat je bent, maar om wat je eventueel zou kunnen. Dat gun ik alle leerlingen. Dat de rest van de wereld een chaotische klerezooi is, ontdekken ze vanzelf wel.” Roos Schlikker, schrijfster, in Het Parool Pakkend beschreven: "iemand die je optilt en laat zweven boven het alledaagse rumoer. Iemand die je ziet." Ja, dat iemand je ziet is oh zo doordringend. Het is je eigen massa op verlichtende wijze van betekenis doorvoelen. Een beetje geïrriteerd schrijf ik het woord [...]

Overweldigend waardenvol

By |2019-05-03T02:40:47+02:00juli 18th, 2017|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: , |

LONGREAD Welke waarden ze had, vroeg ik. Welke waarden ze waardeert. Zucht, niet zo’n vraag. De laatste keer dat ze zich hierover boog, zat ze op de middelbare school, zei ze licht vervreemd. Een beetje kunstmatig allemaal, zo’n oefening, toen een verplicht onderdeel van toch al weinig levendige lesstof. Bovendien zouden haar antwoorden cliché zijn, vermoedde ze. Binnenin of buitenom, de vraag ging met frictie gepaard. Ze wilde geen voor de hand liggende antwoorden geven, maar kon er niet echt omheen: verbinding, dát was belangrijk. Echte verbinding. Interpersoonlijk, zou ze later verfijnen. ‘Dat zou waarschijnlijk iedereen zeggen’, voegde ze eraan toe. [...]

Ontwikkelinstinctief identificeren met jezelf: reflectie op een puberteit

By |2019-05-03T02:39:56+02:00juli 11th, 2017|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: , |

LONGREAD Adolescentie, een tijd van rebelleren en van afspraken niet nakomen. Of, Dabrowskiaans bekeken, een periode waarin je potentieel en frequent ongemakkelijk stijf staat van ontwikkelinstinct. Zo veel, dat je soms niet zou weten wat je er zoal mee aan moet, waar het op de goede plek zou zijn, en of er wel plek op deze wereld voor jou en je tegelijk aantrekkende en afstotende ontwikkelinstinct is. Althans, zo ervoer ik het, losmaken van de status quo en ‘ergens’ voor gaan, zonder precies te weten waarvoor, waar, met wie, waarom. Ontwikkelen zonder vooropgesteld doel. Leven! Ik pakte een pen, wat me verder [...]

Complexiteit en intensiteit: radicale acceptatie van mooi zijn

By |2019-05-03T02:33:35+02:00november 1st, 2016|Categories: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: , |

LONGREAD Dit is een tekst die ik schreef als reactie op ervaringen die ik in mijn werk als coach voor begaafd-gevoelige volwassenen op heb gedaan, ervaringen die ik relateer aan mijn persoonlijke ontwikkeling en die ik voel als stimulans tot nieuwe activiteiten. De theorie van positieve desintegratie is een belangrijke maar niet enige inspiratiebron voor mij en voor de personen die ik via mijn werk ontmoet, een stimulans om complexiteit in betekenisgeving en intensiteit van beleving te (h)erkennen, beantwoorden, onderzoeken en waarderen. Om deze reden deel ik de blog ook hier. Er moet iets van mijn hart, en wie de ruimte [...]