De eerste leider is al verkeerd begonnen.

Als je steeds verder terug gaat in de geschiedenis, tot je bij een stam overblijft, was de eerste leider ofwel degene die verbaal het sterkste was, ofwel degene die lichamelijk krachtiger was.

Ik vermoed het laatste.

Hoe dan ook was het iemand die overeind kon blijven door de anderen angst te geven, te overklassen.

Angst inboezemen zodat ze niet aan zijn leiderschap zouden tornen.

De eerstvolgende die vond dat hij de capaciteiten had om dat leiderschap over te nemen, moest dat doen door die eerste leider te overklassen in zijn kracht. Hij was namelijk al naar het systeem gevormd.

Dan verandert er dus vervolgens niets.

Op een gegeven moment kwamen degenen die zich dicht bij de leider wilden scharen, door handelingen te verrichten en constructies te bedenken die zijn leiderschap zouden verstevigen.

Ook al zouden ze het niet met die leider eens zijn; zij en hun familie zouden veilig zijn, dicht bij hem door hem te pleasen, nodig zijn en hopelijk onmisbaar.

Dan zat er misschien wel een beetje meer in voor hen. Misschien wat meer grond, meer eten of misschien ook wel meer materialen, zodat gezien kon worden dat zij een onderdeel waren van de leider en dus onaantastbaar waren. Dan krijg je de symbiose zoals die vandaag de dag is.

We zijn op dat vlak niets veranderd.

Als er steeds meer technische snufjes worden bedacht om uiteindelijk als leider (systeem) stevig overeind te blijven, ‘geef het volk brood en spelen’, blijft er een digitale neanderthaler over.

Scholen zijn ingesteld om dat kwetsbare en beïnvloedbare ego overeind te houden.

Daar komen pesterijen uit voort. Kinderen groeien op met dat systeem.

Papa en mama kennen namelijk niets anders en ook, angstig voor hun dierbare kind, zorgen ze dat hun kind weerbaar wordt. Of dit nu mondeling is of lichamelijk. Zolang hun kind maar niet onderaan de ladder komt en vertrapt kan worden.

Als dit wel gebeurt, begrijpen we ons kind niet.

Waarom is ons kind nu zo kwetsbaar?

Waarom verdedigt ons kind zich niet?

Hoe kan ons kind nu zo zwak zijn, dat zij/hij zich niet kan verdedigen?

‘Haal maar even flink uit! Dan laten ze je wel met rust!’

Hoe dan ook; iedere vorm die wij gebruiken om overeind te blijven is gebaseerd op angst en dus overleven.

Dat is namelijk het eerste dat ons is geleerd, vanaf de eerste leider.

We leren op primitieve wijze om te gaan met onze intelligentie.

Intelligentie kan nog zo groot zijn, maar nutteloos en schadelijk zonder ons gevoel.

Onze onzekerheden mogen niet gezien worden. Dat kan ons namelijk kwetsbaar maken, maar ook alleen en dan gaan we ten onder. Dat heet ‘overleven’. Kijk maar eens naar de wereld om je heen. Daar heeft dit ons gebracht.

Totale intelligentie is een combinatie van alle eigenschappen die we in ons hebben.

Kijk eens naar de natuur om je heen. Hebben dieren, bomen, planten eigenschappen die niet van toepassing zijn? Nee: alles klopt. Waarom hebben wij mensen dan een eigenschap gekregen die niet van toepassing is en aan de kant wordt gedrukt, namelijk ons gevoel?

Gevoel geeft ons het idee van kwetsbaarheid. Dan denken (denken) we dat we zwak zijn.

Dat we te snel emotioneel worden en dat kan niet! Dan worden we overlopen, uitgelachen, verbannen. Terwijl het huidige gebruik van intelligentie aan alle kanten faalt, blijven we maar angstig aanklampen. Oorlogen, hongerende mensen, dictaturen, we mogen niet loslaten.

Intelligente mensen hebben wapens uitgevonden om te zorgen dat hun leider of systeem overeind blijft.

Intelligentie is daarom ook, voor grote groepen, iets dat je aanduidt in veel geld en meer.

Ware intelligentie kan alleen in balans met ons gevoel. Dan noemen we het wijsheid.

Dennes Maas

Kunstenaar

© Tekst Dennes Maas | Redactie Alice K. Burridge van Green Writing | Beeld Seth Matahelumual van Epicart | Stichting Hoogbegaafd!