Ik ben kapot. Zeggen ze. Volgens mij. Ik denk dat dat het label is voor: de standaard is anders. "… Iedereen is uniek, maar niet op de manier dat jij uniek bent. Dat is kapot. We begrijpen dat deel niet of keuren dat af. Hier zijn de manieren om dat deel zo te maken dat wij het kunnen begrijpen of acceptabel vinden …" Zucht. Ik ben diagnoses gaan lezen. Niet per se alleen van de labels die ik openlijk te horen heb gekregen. Ik herken mezelf in bijna alles. Net niet helemaal, maar genoeg om ermee geïdentificeerd te worden. Net zoals [...]

Hoe je daar staat. Met je weerspiegeling in het donkere raam waar de regen vanaf druipt. Een kop koffie in je hand, je ogen starend in het niks, je uitdrukking in elk geval niet meer die van half hoopvol en 'hoi-achtig', zoals je altijd naar jezelf kijkt als je net al je make-up hebt opgedaan en voor de laatste keer kijkt of het kan. Je maakt je niet meer op om iets speciaals uit te stralen; je maakt je op zodat je kunt doorgaan voor een normaal iemand. 'Hallo', zegt je opgemaakte jij, 'ik ben een normaal iemand die normaal zal [...]

Mijn gehele werkzame carrière heb ik er last van gehad: mensen die moeite hadden met mijn "slim-zijn", vooral in de logistieke mannenwereld waarin ik mij bevond. Er wordt gezegd dat vrouwen konkelen, maar vlak de mannen alsjeblieft niet uit! (Kunnen we daar niet een apart woord voor verzinnen?) En waren er soms niet de mannen, dan waren er wel benijdende vrouwen die het voor mij lastig maakten om geaccepteerd te worden. Al vanaf mijn allereerste stappen in de werkende wereld - ik was 19 - ben ik gestereotypeerd, tegengewerkt en zelfs gesaboteerd. Nu wil ik zeker niet alle mannen over één kam scheren, maar [...]

Sinds mijn zesde speel ik al schaak. Noem het stereotiep, maar het was voor mij een uitlaatklep voor mijn brein waar het onderwijs die niet kon bieden. Ik heb tot mijn veertiende getraind bij de juniorendivisie van de lokale schaakclub. Hierna betrad ik de seniorendivisie. Een ander stereotype aangaande het schaakspel toonde zich daar ook: mijn tegenstanders waren vooral heren op leeftijd, en ik zat daar als veertienjarige een beetje ongemakkelijk tussen. Tijdens een van mijn éérste wedstrijden sloeg ik de dame van mijn tegenstander van het bord. Toen mijn schaakmentor kwam kijken wat er voor commotie was, greep ik de [...]

Het plantje wilde omhoog groeien ... Mensen verschillen niet zoveel van de natuur om ons heen als we vaak denken. In dit geval pik ik de plant (of boom) eruit. Ook mensen kunnen scheefgroeien, net als een plant die de zon opzoekt. Over die scheefgroei heb ik de laatste tijd wat inzichten verkregen die ik graag wil delen. De hoofdreden dat ik mezelf nooit als hoogbegaafde zag, is dat ik nooit een hoogvlieger ben geweest. Hoogbegaafden, dat zijn toch van die mensen die heel snel gaan studeren en dan minstens drie verschillende bullen halen? Vervolgens een rijk en succesvol leven hebben [...]