Ik ben hoogbegaafd, dus ik weet alles!?

Het doorgaans gebruikte percentage om aan te geven hoeveel hoogbegaafden te zijn is 2%. Echter, dit percentage kan ook niet anders dan aan verandering onderhevig zijn. (Ik heb me laten vertellen dat het huidige percentage op 3.7% ligt). Als je uitgaat van evolutie/ontwikkeling, we worden tenslotte ook steeds ouder en langer in Nederland, dan lijkt het me niet meer dan logisch dat we óók steeds slimmer worden… (Ik spreek hier niet sec ‘in statistiek’).

Vroeger was er nog maar erg weinig bekend over hoogbegaafdheid, toen was het ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’, maar ik vermoed dat er inderdaad meer hoogbegaafden zijn dan die 2% om de simpele reden dat ze niet allemaal “geregistreerd staan”. Niet iedere hoogbegaafde is officieel getest of heeft de behoefte lid te worden van Mensa.

Nu wil ik hier nog wel even een kanttekening bij plaatsen. Omdat er tegenwoordig steeds meer bekend raakt over hoogbegaafdheid moeten we oppassen er geen “modeverschijnsel” van te maken. Dit zeg ik omdat er inderdaad ouders schijnen te zijn die het ‘prestigieus’ vinden om hun kind (ongefundeerd) hoogbegaafd te noemen, onwetend wat het nu precies inhoudt en dat zo’n hoog IQ ook niet ‘alleen maar rozengeur en maneschijn’ is, en het gebruiken om over op te scheppen. Dit soort ouders schaden wat, of misschien beter gezegd wie ik probeer te bereiken met mijn columns. Gelukkig zijn er heden ten dage wel iets betere beschrijvingen van hoogbegaafdheid en goede tests en testers om het IQ in te schatten.

Wat er overigens ook gebeurt sinds de bekendheid van hoogbegaafdheid toeneemt en er meer gestreden wordt voor passend onderwijs, is dat er steeds meer volwassenen zijn die er nu (pas), door hun kinderen, achter komen dat zijzelf óók hoogbegaafd zijn. Al durven nog maar weinig volwassenen hiervoor uit te komen, omdat ze bang zijn om bijvoorbeeld arrogant gevonden te worden of omdat ze zichzelf “helemaal niet zo slim” vinden.

Met mijn columns strijd ik zowel vóór passend onderwijs als tégen hardnekkige vooroordelen over hoogbegaafdheid.

Ook één van die vooroordelen is:

Jij bent toch hoogbegaafd? Dan moet je toch alles weten!?

Dat is één van die zaken waar anderen ons graag mee om de oren slaan, als we een keer iets niét weten. Hoe onrealistisch die gedachte ook.. en goh, “we lijken net mensen”.

De hoogbegaafde die daarmee geconfronteerd wordt voelt zich dan vaak helaas daadwerkelijk ‘dom’. Dit is één van die zaken waarmee ik mijn zoontje ook enorm zie worstelen. Hij vindt (van nature al) dat hij alles in één keer, en gelijk foutloos, moet kunnen. Hallo perfectionisme en hallo faalangst!

Als ik hem probeer uit te leggen dat dat idee niet erg realistisch is, wil dat maar niét tot hem doordringen. Dan zeg ik bijvoorbeeld: ‘Als iedereen alles in één keer zou kunnen, zou dan de rest van je leven niet heel erg saai zijn?’ Of: ‘Zou dan niet iedereen gelijk alleen de bestbetaalde baan willen uitvoeren?’ Waardoor we daarvan dan een overschot zouden krijgen en het dan waarschijnlijk ook niét meer de bestbetaalde baan zou zijn, maar dat terzijde.

Veel van die vooroordelen kunnen daadwerkelijk voor problemen zorgen, vooral bij hoogbegaafde kinderen die het in hun leven al lastig genoeg zullen krijgen.

Niet iedere hoogbegaafde is een ‘wonderkind’ en niet ieder ‘wonderkind’ is hoogbegaafd.

Niet iedere hoogbegaafde onthoudt alles en niet iedere hoogbegaafde is óveral even goed in.

Laten we nu eens gewoon elkaars talenten vieren, hoogbegaafd of niet!

>Kind


© Alicia Puik via >>Puur Alicia<< | Redactie Alice via >>Edit & Evolve<< | Stichting Hoogbegaafd!

E-magazine ontvangen

Print Friendly, PDF & Email
By |2018-06-28T23:43:14+00:00mei 31st, 2018|Hoogbegaafde kinderen|4 Comments

About the Author:

Ik ben Alicia Puik, hoogsensitieve & hoogbegaafde moeder van een hoogbegaafd & hoogsensitief kind. De puzzelstukjes uit het verleden zijn op zijn plaats gevallen door de komst van mijn zoon. Mijn interesse ligt voornamelijk op het gebied van psychologie en daarin menselijke interactie, alhoewel mijn (creatieve) brein 1001 kanten op schiet. Kernwoorden die bij mij passen zijn openheid, eerlijkheid, directheid, authenticiteit, wijsheid, diepgang en respect. Ik ben Puur Alicia ! En vermaak me met schrijven op mijn site www.puuralicia.nl > Wees trots op wie je bent, jij bent 'Bijzonderling'!

4 Comments

  1. Marie-Astrid Vermaas 2 juni 2018 at 23:30 - Reply

    Leuk artikel! Vooral de laatste zin: laten we nu eens gewoon elkaars talenten vieren, is me uit het hart gegrepen. Ook wil ik even reageren op Ivo’s reactie en die van jullie mbt het IQ. In de opleiding Mediërend Leren die ik momenteel volg, wordt heel goed duidelijk gemaakt welke factoren er allemaal van invloed zijn op de IQ score. Zonder het hele proces van informatieverwerking grondig te bestuderen en inderdaad ook te kijken naar de talenten, zegt het IQ cijfer mijns inziens weinig. Veel interessanter vind ik het, om te kijken of de aanwezige talenten ook leiden tot levensgeluk en de intrinsieke motivatie om ze in te zetten ten bate van jezelf en anderen!

    • Alice 3 juni 2018 at 00:38 - Reply

      Hoi Marie-Astrid,

      Leuk dat je die opleiding doet. ML omvat zeker een nuttig gedachtegoed dat eigenlijk op alle intelligentieniveaus kan worden toegepast. Ik kan me er goed in vinden, om te kijken vanuit talenten en intrinsieke motivatie, vanuit de zones van actuele en naaste ontwikkeling. Wat wordt er meegegeven omtrent hoogbegaafdheid in de opleiding ML? Of omgekeerd, wat geef jij mee?

      Ik was twee jaar geleden bij het symposium, maar de lezing over hoogbegaafdheid van de voorzitter van de organiserende stichting kwam m.i. toen niet uit de verf omdat hoogbegaafdheid werd weggezet als arrogant. Er waren toen ook redelijk wat andere mensen aanwezig die werken met hoogbegaafden. Sommigen verlieten de zaal, en anderen hadden wel anders verwacht. Heeft dit nadien tot goede feedback geleid?

      Groetjes, Alice

  2. Ivo 1 juni 2018 at 11:56 - Reply

    Het percentage hoogbegaafden kan (in principe) niet veranderen. Dit omdat IQ een normaalverdeling is met een relatieve schaalverdeling en geen absolute. Bij testen moet 50% van de bevolking boven de 100 scoren en 50% onder. Gemiddeld IQ kan dus ook niet stijgen. Daaropvolgend moet 2,3% van de bevolking (willekeurige steekproef binnen een leeftijdscategorie) boven de 130 scoren en moet daarmee dus ook 2,3% van de bevolking hoogbegaafd zijn, er vanuit gaande dat 130+ gelijk staat aan hoogbegaafd. Daarmee de factoren Creativiteit en Motivatie van Munck maar even buiten beschouwing gelaten….

    We kunnen met zijn allen wel slimmer worden, maar dan wordt de normaalverdeling opnieuw geijkt en zal het gemiddeld IQ gewoon weer 100 zijn/worden/blijven.

    • Stichting Hoogbegaafd! 2 juni 2018 at 22:01 - Reply

      Hallo Ivo,

      Dankjewel voor je reactie. Inderdaad klopt het dat de verdeling regelmatig opnieuw wordt geijkt.

      Vanuit Stichting Hoogbegaafd! zelf wordt testen niet aangemoedigd. Hoogbegaafdheid gaat vooral om een hoge intensiteit, snelheid, bewustzijn. Daarbij ontstaat de vraag: moet je gaan testen puur op cognitie, of is het vooral belangrijk om met het kind te praten om zo te zien waar diens behoeften en ook pijnpunten liggen, maar vooral ook: talenten? En op die manier een inschatting te maken van diens begaafdheid?

      Echter dragen o.a. voltijds-HB scholen bij aan “HB = IQ>130” omdat zij dit vaak als toelatingseis hanteren, daarmee veel kinderen (dyslectici, andere twice-exceptionals, getraumatiseerden, faalangstigen) buitensluitend. En dit is natuurlijk ook vanouds de kijk op hoogbegaafdheid, mede omdat dit kwantificeerbaar is. Zodoende beroepen veel ouders zich op testen, omdat hen niet echt een andere keuze rest om hun kind op het hoogbegaafdenonderwijs te krijgen.

      We respecteren de vrijheid van de schrijfster om toch over IQ te schrijven, en dit artikel is geschaard onder “Opinie”, welke dus niet altijd 1 op 1 de visie van de stichting omvat. Nogmaals hartelijk dank ook voor je nuancerende woorden.

      Het bestuur van Stichting Hoogbegaafd!

Geef een reactie