"Hoogbegaafd" betekent vaak dat je een beelddenker bent. Dat herken ik wel. En ik praat ook altijd graag met mijn handen. In mijn enthousiasme maak ik vaak veel gebaren om mijn woorden te ondersteunen. Maar ik heb ook hele verhalen in mijn hoofd. Een verhaaldenker, bestaat dat? Ik bedoel dan dat ik heel veel dingen waarneem en daar meteen iets omheen denk. Dat is die bedrading natuurlijk, het gaat gelijk los daarboven in dat koppie. Het hoeft niks spannends te zijn hoor, al is het maar dat ik gelijk in mijn hoofd aan iemand anders aan het vertellen ben wat ik [...]

In analyseren zijn hoogbegaafden erg goed. Maar waar houdt dat op? Bij de zelfanalyse, of ook dáár niet? En wanneer gaat gezonde zelfreflectie over in het jezelf te véél belasten, door bijvoorbeeld te veel twijfelstress of (niet productief) schuldgevoel? Door hun sensitiviteit zullen hoogbegaafden zich waarschijnlijk dingen sneller aantrekken en zullen ze de fout te vaak eerder bij zichzelf zoeken dan bij een ander, met name in de meer persoonlijke situaties of relaties. In veel van deze situaties zal ik ook eerst naar mezelf kijken. Was het mijn schuld? Doe ik het wel goed? Is er iets aan te doen? Moet [...]

Ik zit te werken in een trein, omdat ik me goed kan concentreren met een voorbijtrekkend landschap en het ritme van de wielen op de rails. Ik ben op weg naar een afspraak met een vrouw die ik onlangs heb leren kennen. Ik had zelf voorgesteld om bij haar langs te komen en zij vond dat een leuk idee. Daar moest ik wel wat voor overwinnen. Zo goed kennen we elkaar nog niet en ik ben meestal niet brutaal genoeg om mezelf zomaar uit te nodigen. Het feit dat zij ook hoogbegaafd is heeft me over de streep getrokken om dat [...]

Ik heb wel eens vaker gedacht of wat wij hoogbegaafdheid noemen misschien voortkomt uit onderdrukking van de autonomie. Dat je, hoe je vanaf je kindertijd ook een richting opgestuurd wordt, gewoon niet bij je eigen natuur vandaan kunt zijn. En dat zich dat dan misschien is gaan uiten in extremere vormen. Maar dat geldt weer niet voor iedereen. Er zijn talloze mensen die gewoon volgen wat de massa doet en zij voelen zich daar prima bij. En misschien is het ook wel ontkenning van mijn kant. Dat het woord 'hoogbegaafd' gewoonweg te groot voor mij klonk. Misschien is 'compromisloos autonoom' beter. Ik [...]

Ik wil wat zeggen over hoe het is om heel erg hoogbegaafd te zijn. Mijn hoofd schakelt eigenlijk elk moment. Ik kan het gaan hebben over de oneerlijkheid van extreem hoogbegaafd zijn. Ik kan het hebben over hoe naar het voelt dat de samenleving je zowel gericht als ongericht in een mal wil duwen. Wat over mijn theorieën over existentialisme? Alle ideeën die ik wil uitwerken? Tot in het diepste over mijzelf, mijn hobby's, mijn interesses? Eigenlijk is alles mogelijk. Maar nu ik dit schrijf, komt er een gedeelde noemer tussen de onderwerpen. Ik heb te weinig aan de entropie van [...]

Ik heb mijn mensen gevonden. Ik weet waar ik toe behoor.. Ik ben thuis. Of toch niet? Ik dacht er te zijn. Thuis. Ik wist wat mij anders maakte en de herkenning was groot en meer dan stimulerend. Om ook eindelijk de stap te zetten om peers te ontmoeten kwam wat laat, maar ik was er klaar voor. Enthousiast en vol verwachting sloot ik mij aan bij 'mijn soort'. Er ontstond een warm gevoel vanbinnen dat ik het beste kan omschrijven als verademing. Mensen die snel denken, conversaties op het tempo van een sprinter in plaats van de meest voorkomende stoptrein [...]

Kritisch is een negatief woord. Althans, het woord wordt vaak gebruikt met een negatieve lading. Om iets negatiefs aan te duiden. Ook het woord wereldverbeteraar heeft een licht cynische klank, alsof het iets onwenselijks is. Maar waarom? Stel dat we alles maar over onszelf heen laten komen. En over een ander heen laten komen. Zonder in te grijpen, iemand te helpen, een poging te doen om iets te veranderen. Dat klinkt ook niet goed, toch? Tenzij alles al perfect is en iedereen gelukkig is... Maar er zijn genoeg situaties waarvoor een beter alternatief te bedenken is. En na te streven is. [...]

Dit stukje zou wel eens het eerste uit een serie kunnen worden. Het gaat over aardig zijn. Ik had al eens geschreven dat het antwoord geven op een vraag eigenaardig wordt gevonden (zie: Hoe gaat het?). In zekere zin geldt dit ook voor “aardig zijn”. Dat klinkt alvast helemaal niet aardig, dus laat ik even de tijd nemen om uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Want over het algemeen zijn mensen toch best wel aardig, hier in Nederland? In winkels word je meestal vrolijk toegezongen “anders nog ieeets?” “Fijne dahaaag!” De treinconducteur maakt leuke praatjes, goedemorgen, middag, avond, en we [...]

Er zijn meer hoogbegaafden die worstelen met hun hoogbegaafdheid dan 'men' zou verwachten. Dat verklaart ook de hoeveelheid hoogbegaafdencoaches die de laatste tijd als paddenstoelen uit de grond lijken te schieten, omdat er een behoefte aan blijkt! In een ideale wereld zou een hoogbegaafde al op zeer jonge leeftijd (h)erkend worden, voldoende uitgedaagd worden, de ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen in een veilige, gunstig gestemde omgeving, en met name in het geval van "fixed-mindsetters" al vroeg beginnen met het proberen aan te leren van een growth mindset, met daarbij bijvoorbeeld mindfulnesslessen, zodat faalangst en gevoelige tegenslagen minder grip op ze [...]