About Alice Karen

Voorzitter van Stichting Hoogbegaafd!, bijna gepromoveerd op een natuurwetenschappelijk onderwerp, levenslang aan het leren. Beschikbaar voor grensverleggend werk, strategische denker, schrijver.

De intensipaat

Ik had eigenlijk al lang een burn-out moeten hebben. Ik heb mezelf uitgewoond, vermoeid, bijna door de toeslaande verveling in de academische mallemolen laten vermalen, ik heb lood in mijn schoenen gehad, jeuk gehad van protocolneukers en rondjes gezwommen in de circulaire bureaucratie. Uiteindelijk werd ik moe van mezelf, oververmoeid, maar het is me niet [...]

By | september 2nd, 2017|Kinderen, Volwassenen|0 Comments

Een waarneming

De planten en bomen aaiden door de wind. De nog opgekrulde varens en opgeschoten grassen vormden een onwaarschijnlijk gezelschap. Ik pulkte aan de basten van de voorovergebogen bomen, in hun groei belemmerd door het ontkiemen op deze toevallige plek. De afgrond daarachter was, hoe ik ook drentelde en dartelde, sjokte en slenterde, niet aan mij besteed. Mijn haren [...]

By | mei 30th, 2017|Volwassenen|0 Comments

Ik ben de grootste rem op mezelf

Opgroeien was als hard fietsen en tegelijk in de rem knijpen: mijn jeugd zat vol tegenstrijdigheden. Deze tegenstrijdigheden ben ik gaan verinnerlijken. Nu ben ik de grootste rem op mezelf. Omdat ik van de volwassenen in mijn nog jonge leven mijn minder begaafde leeftijdsgenoten alle beschikbare ruimte moest geven, kreeg ik zelf geen ruimte. Ik moest hen [...]

By | mei 11th, 2017|Volwassenen|3 Comments

In het donker lig ik wakker. Buiten regent het en ik denk aan wat was. Ik ben van mijn geloof af gevallen, of beter, gegleden, pas van maand tot maand merkbaar aan een steeds dieper moeras. Ik ben niemand en nergens. Hallo wereld, je kende me misschien in een vorig leven. Wat moet je met [...]

By | april 26th, 2017|Volwassenen|0 Comments

Gezien in onzichtbaarheid

Toen ik de trein naar Amsterdam al was ingestapt, werd er opgeroepen dat de trein niet verder zou rijden dan Almere Centraal. Er was een “aanrijding met een persoon”. Daar aangekomen was het een chaos. Waar normaal de treintijden te zien zijn, stond nu “wacht op oproep”. Ik droop af, dwaalde het tochtige centrum van de [...]

By | februari 13th, 2017|Volwassenen|0 Comments

De maatschappelijke erkenning van hoogbegaafdheid behoeft nuance, eerlijkheid en volledigheid

Onderbouwing met cijfers kan makkelijk voor waar worden aangenomen. Maar wat als het spookcijfers of wilde claims betreft? Media-aandacht voor hoogbegaafdheid Recentelijk is er veel media-aandacht ontstaan voor hoogbegaafdheid naar aanleiding van het rapport van het Instituut Hoogbegaafdheid Volwassenen (IHBV) over hoogbegaafde volwassenen zonder werk. Zo kopten onder meer Trouw en de Telegraaf over hoogbegaafdheid, verschenen er enkele persoonlijke [...]

By | januari 14th, 2017|Kinderen, Volwassenen|0 Comments

Het zelf wel redden

"Jij redt het wel." Als ik het wel red, impliceert dat, dat ik op mezelf ben aangewezen, en niemand mij ooit hoeft te helpen. Het impliceert dat ik sterk ben en goed in van alles, maar op die erkenning volgt dat ik voor mijn welbevinden geen hoor en wederhoor nodig heb. Ik red het niet [...]

By | januari 5th, 2017|Volwassenen|0 Comments

Flamboyeren

Bedoel je flamberen? Nee, ik ben niet aan het flamberen, zoals een uit Engeland geïmporteerde Christmas pudding besprenkeld met likeur voordat je hem gaat eten en er achter komt dat hij niet echt eetbaar is, maar “er nou eenmaal bijhoort” volgens van het Eiland afkomstige personen (niet de halfslachtige, zoals ik). Al lijkt het er soms [...]

By | december 11th, 2016|Volwassenen|0 Comments

Mean streak

Geen carrière valt zo slecht van tevoren uit te stippelen als een wetenschappelijke. Elk jaar was er wel weer een volgend jaar van studeren, later van mijn promotietraject, en daarin kon ik in globale lijnen overzien wat ik zou gaan doen. Nu lijk ik in een diepe te vallen en ik kan daar in vlagen [...]

By | december 7th, 2016|Volwassenen|0 Comments
Close