Ik begrijp iets niet.

En nu moet ik natuurlijk wel eerst toegeven dat mijn onbegrip voortkomt uit mijn referentiekaders, mijn perceptie.

Ik zie allemaal coachingsbedrijfjes om me heen, zeker op het vlak van hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit.

Vaak gericht op een plaats in de maatschappij of een plek op de arbeidsmarkt.

Maar ik zie een wereld die niet klopt.

Ik zie een maatschappij die afhankelijk is van geld.

En als we afhankelijk zijn, sluiten we compromissen.

En compromissen gaan altijd ten koste van jezelf.

En dat is toch raar.

Als je individueel jouw plek op de arbeidsmarkt wilt onderzoeken, maar alleen maar uit het voorgeschotelde kleurenpalet mag kiezen omdat je anders misschien niet kunt rondkomen, dan gaan we dus akkoord met een systeem waar wij vrij zijn om geld binnen te halen, maar ondertussen onszelf beperken in onze vrijheid.

En zo zie ik de coachingsbedrijfjes ook.

Het zijn vaak de gevoelige mensen, met de beste bedoelingen, die weten dat ze niet mee kunnen komen op de reguliere arbeidsmarkt. Net als ik.

De reguliere zorgbedrijven, ggz-en, falen namelijk hopeloos in het doel waar ze voor zijn.

Dus nee, gek vind ik het niet dat je dit dan vanuit je eigen ervaringen beter wilt doen.

Maar dan moet je toch ook weten dat dit complete systeem faalt.

Dat je de mens die het niet trekt in deze maatschappij tegen betaling gaat ondersteunen.

En tegen ze gaat zeggen dat ze de schouders moeten rechten en het met de juiste houding/uitstraling wel kunnen redden in een gestoorde wereld.

Het zijn namelijk vaak niet de zwakkeren, zoals we de mensen graag noemen die verzuipen.

Dat zijn de mensen die zien dat de wereld onnatuurlijk is.

Dat we vanaf onze geboorte in een leven worden getrokken dat niet het onze is.

Het zijn mensen die alleen een wereld om hen heen zien en hebben die hen niet begrijpt, omdat die ook alleen maar kan denken vanuit het voorgeschotelde kleurenpalet, ook weer vanuit het geld-oogpunt.

Als wij een ervaring in het leven hebben die ons wijsheid (hoofd en hart) heeft gegeven, deel deze dan met mensen die nog zoekende zijn. Laat ze weten dat ze niet alleen staan. Doe dit met gesloten beurs. Er is namelijk een veel groter belang.

Want als wij (en we zijn met meer dan we denken) niet gaan staan voor onszelf, blijft dit systeem zo.

En als je jezelf herkent in de mens die eerder verzoop in de ratrace, denk dan nog eens na of je dan een ander wilt vertellen hoe zij/hij zich wel staande kan houden in de maatschappij zonder zichzelf in te leveren.

Dennes Maas

Kunstenaar

© Tekst Dennes Maas | Redactie Alice K. Burridge van Green Writing | Beeld Seth Matahelumual van Epicart | Stichting Hoogbegaafd!