Aannames

Door |2020-01-21T14:37:55+01:00januari 21st, 2020|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik zit te werken in een trein, omdat ik me goed kan concentreren met een voorbijtrekkend landschap en het ritme van de wielen op de rails. Ik ben op weg naar een afspraak met een vrouw die ik onlangs heb leren kennen. Ik had zelf voorgesteld om bij haar langs te komen en zij vond dat een leuk idee. Daar moest ik wel wat voor overwinnen. Zo goed kennen we elkaar nog niet en ik ben meestal niet brutaal genoeg om mezelf zomaar uit te nodigen. Het feit dat zij ook hoogbegaafd is heeft me over de streep getrokken om dat [...]

Hoogbegaafdheid als compromisloze autonomie

Door |2020-01-12T16:05:54+01:00januari 11th, 2020|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik heb wel eens vaker gedacht of wat wij hoogbegaafdheid noemen misschien voortkomt uit onderdrukking van de autonomie. Dat je, hoe je vanaf je kindertijd ook een richting opgestuurd wordt, gewoon niet bij je eigen natuur vandaan kunt zijn. En dat zich dat dan misschien is gaan uiten in extremere vormen. Maar dat geldt weer niet voor iedereen. Er zijn talloze mensen die gewoon volgen wat de massa doet en zij voelen zich daar prima bij. En misschien is het ook wel ontkenning van mijn kant. Dat het woord 'hoogbegaafd' gewoonweg te groot voor mij klonk. Misschien is 'compromisloos autonoom' beter. Ik [...]

Hoe het is om heel erg hoogbegaafd te zijn

Door |2019-12-19T03:03:43+01:00december 2nd, 2019|Categorieën: Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik wil wat zeggen over hoe het is om heel erg hoogbegaafd te zijn. Mijn hoofd schakelt eigenlijk elk moment. Ik kan het gaan hebben over de oneerlijkheid van extreem hoogbegaafd zijn. Ik kan het hebben over hoe naar het voelt dat de samenleving je zowel gericht als ongericht in een mal wil duwen. Wat over mijn theorieën over existentialisme? Alle ideeën die ik wil uitwerken? Tot in het diepste over mijzelf, mijn hobby's, mijn interesses? Eigenlijk is alles mogelijk. Maar nu ik dit schrijf, komt er een gedeelde noemer tussen de onderwerpen. Ik heb te weinig aan de entropie van [...]

Een astronaut in een wereld vol treinreizigers

Door |2019-11-05T23:23:31+01:00november 4th, 2019|Categorieën: Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik heb mijn mensen gevonden. Ik weet waar ik toe behoor.. Ik ben thuis. Of toch niet? Ik dacht er te zijn. Thuis. Ik wist wat mij anders maakte en de herkenning was groot en meer dan stimulerend. Om ook eindelijk de stap te zetten om peers te ontmoeten kwam wat laat, maar ik was er klaar voor. Enthousiast en vol verwachting sloot ik mij aan bij 'mijn soort'. Er ontstond een warm gevoel vanbinnen dat ik het beste kan omschrijven als verademing. Mensen die snel denken, conversaties op het tempo van een sprinter in plaats van de meest voorkomende stoptrein [...]

Wat?! Kritiek?!

Door |2019-10-28T20:01:46+01:00oktober 26th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Kritisch is een negatief woord. Althans, het woord wordt vaak gebruikt met een negatieve lading. Om iets negatiefs aan te duiden. Ook het woord wereldverbeteraar heeft een licht cynische klank, alsof het iets onwenselijks is. Maar waarom? Stel dat we alles maar over onszelf heen laten komen. En over een ander heen laten komen. Zonder in te grijpen, iemand te helpen, een poging te doen om iets te veranderen. Dat klinkt ook niet goed, toch? Tenzij alles al perfect is en iedereen gelukkig is... Maar er zijn genoeg situaties waarvoor een beter alternatief te bedenken is. En na te streven is. [...]

Ben jij aardig?

Door |2019-10-26T13:57:54+02:00oktober 25th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Dit stukje zou wel eens het eerste uit een serie kunnen worden. Het gaat over aardig zijn. Ik had al eens geschreven dat het antwoord geven op een vraag eigenaardig wordt gevonden (zie: Hoe gaat het?). In zekere zin geldt dit ook voor “aardig zijn”. Dat klinkt alvast helemaal niet aardig, dus laat ik even de tijd nemen om uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Want over het algemeen zijn mensen toch best wel aardig, hier in Nederland? In winkels word je meestal vrolijk toegezongen “anders nog ieeets?” “Fijne dahaaag!” De treinconducteur maakt leuke praatjes, goedemorgen, middag, avond, en we [...]

Hoe word je een gelukkige hoogbegaafde?

Door |2019-10-27T14:09:10+01:00oktober 24th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Er zijn meer hoogbegaafden die worstelen met hun hoogbegaafdheid dan 'men' zou verwachten. Dat verklaart ook de hoeveelheid hoogbegaafdencoaches die de laatste tijd als paddenstoelen uit de grond lijken te schieten, omdat er een behoefte aan blijkt! In een ideale wereld zou een hoogbegaafde al op zeer jonge leeftijd (h)erkend worden, voldoende uitgedaagd worden, de ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen in een veilige, gunstig gestemde omgeving, en met name in het geval van "fixed-mindsetters" al vroeg beginnen met het proberen aan te leren van een growth mindset, met daarbij bijvoorbeeld mindfulnesslessen, zodat faalangst en gevoelige tegenslagen minder grip op ze [...]

Werken als (met een) hoogbegaafde, ga er maar aan staan

Door |2019-10-25T20:25:54+02:00september 26th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Ik sprak laatst een man, hoogbegaafd, die vertelde dat hij niet langer dan twee jaar in eenzelfde functie kon blijven omdat hij dan nieuwe uitdagingen nodig had. Ik herken dit sterk: twee jaar schijnt de maximale periode te zijn waarin ik iets kan doen zonder verschrikkelijk verveeld te raken. Vaak ook niet alleen met werk, lange tijd ben ik elke twee jaar zeker een keer verhuisd, en niet in de buurt. Niet alleen heeft een hoogbegaafd brein prikkels nodig om in beweging te blijven, maar omdat we meestal drie stappen verder kijken, patronen doorzien en ook nog eens een goed geheugen [...]

Het leven is net als pindakaas

Door |2019-10-25T19:38:15+02:00september 25th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Het zit in de familie, dat had ik allang door. Mijn vader kon me flink aan het piekeren zetten door te vragen: Wil je koffie of thee? En dat herken ik, ik kan ook moeilijk kiezen. Het etiket 'besluiteloos' is snel opgeplakt, met allerlei bijbehorende negatieve associaties die getuigen van een slap karakter. Terwijl ik echt prima heel daadkrachtig iets kan aanpakken! Wat gebeurt er nu eigenlijk in mijn hoofd? Ik neem als voorbeeld het kopen van een pot pindakaas. Okay, als je niet van pindakaas houdt haak je hier af. Maar als je pindakaas lust, dan koop je waarschijnlijk gewoon [...]

Denktijd: waarom ik tegen het bos praat

Door |2019-09-24T11:08:55+02:00september 18th, 2019|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen, Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

De kolkende realiteit van de moderne samenleving vraagt veel van ons. We banen ons allemaal een weg door overvolle treinstations, ellenlange vergaderingen, spitsuren, de wirwar van de supermarkt waar nou net jouw favoriete gerechtje niet meer in de schappen ligt. Gezeik, gezeur, gehannes. Voor de meesten vervelend, voor mij uiterst uitputtend. In de weekenden doe ik daarom vaak niet veel meer dan rusten, energie opdoen om de volgende week weer door te kunnen komen. Opladen, noem ik dat. Tegenwoordig heb ik echter iets toegevoegd aan dit ritme. Op zondagmiddagen stap ik op de fiets, en fiets ik naar het westen, de [...]