Over Alicia Puik

Mijn naam is Alicia Puik en ben een hoogsensitieve & hoogbegaafde moeder van een (u)hoogbegaafd & hoogsensitief kind. De puzzelstukjes uit het verleden zijn op zijn plaats gevallen door de komst van mijn zoon. Mijn interesses liggen voornamelijk op het gebied van communicatie (open verbinding), psychologie en daarin menselijke interactie, maar mijn creatieve brein schiet sowieso 1001 kanten op. Kernwoorden die bij mij passen zijn openheid, eerlijkheid, directheid, authenticiteit, wijsheid, vertrouwen, diepgang en respect. Ik ben -Puur- Alicia ! en vermaak me met schrijven over hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit op mijn site www.puuralicia.nl, stel mijn creatieve talenten ter beschikking via: www.puurpuik.nl en adviseer bij netelige vraagstukken via: www.dedilemmadokter.nl .
~Wees trots op wie je bent, jij bent 'Bijzonderling'!~

De hoogbegaafde onderpresteerder

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00mei 26th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen, Uitzonderlijk hoogbegaafde kinderen|Tags: |

Ik weet mijn lieve kind het valt allemaal niet mee je zou zo graag hetzelfde zijn maar bent nu eenmaal niet doorsnee Je wilt alles graag in 1x kunnen och had je maar een toverfee die alles voor je regelde want dan pas ben jij echt tevree Je hebt angst om fouten te maken bang om je hersens te laten kraken angst om te falen om niet de verwachte cijfers te halen Je bent bang om uitgelachen te worden als je misschien ‘t verkeerde antwoord geeft iedere uitdaging zie jij als horde omdat jij fouten maken als slecht beleeft Je wilt [...]

En dan ben je ineens ouder … en ontdek je dat je hoogbegaafd bent

Door |2019-06-04T13:17:28+02:00mei 16th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

En dan ben je ineens ouder over de helft al misschien Heb je die fijne schouder en word je eindelijk gezien Kom je tot realisaties omdat de wijsheid is gegroeid Jezelf dieper ontdekken door ogen van anderen geboeid Je levensweg verduidelijkt door zelfreflectie en verleden Als dan ineens zo zichtbaar blijkt waardoor je aldoor hebt geleden Zou je iets veranderen kunnen¿ Zou ‘t dan anders gegaan zijn? Als toen al had gebleken wat de oorzaak was van onbestemde pijn? Acceptatie, een jarenlang proces de dingen gaan zoals beschreven in jouw boek ‘De Levensles’ Toch vreemd om na zoveel jaren jezelf terug [...]

Reacties uitgeschakeld voor En dan ben je ineens ouder … en ontdek je dat je hoogbegaafd bent

Ik ben hoogbegaafd, dus ik ben arrogant?!

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00maart 20th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Vanaf het moment dat het woord 'hoogbegaafd' in mijn leven kwam, ben ik informatie gaan verslinden over dit onderwerp. Het woord introduceerde zichzelf kort voordat mijn kind uitzonderlijk hoogbegaafd werd getest. Op alle mogelijke manieren ben ik me in hoogbegaafdheid gaan verdiepen: ik heb verschillende boeken aangeschaft, ben lid geworden van gelijknamige groepen op Facebook, daar in contact geraakt met andere hoogbegaafden, ik heb het internet afgespeurd, etc. En hoe meer ik erover te weten kwam, hoe meer ik zelf óók een gevoel van thuiskomen kreeg, zo veel herkenning vond ik! Mijn leven lang heb ik gedacht dat ik gewoon "een beetje [...]

Reacties uitgeschakeld voor Ik ben hoogbegaafd, dus ik ben arrogant?!

Ik kan alles, behalve kiezen…

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00maart 6th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Een vriendin van mij heeft altijd duizend-en-één plannen en bijzonder genoeg weet ze daar, ondanks haar grote drukke gezin, ook altijd veel van uit te voeren. Soms ben ik daar wel eens jaloers op... op die daadkracht en tomeloze energie. Ikzelf ben van het type 'ik kan van alles, maar ik kan niet kiezen!' Met als resultaat dat ik eigenlijk stilsta... Daarbij vreet mijn hoogsensitiviteit energie en dat is iets dat ik niet 'uit' kan zetten. Plannen genoeg, maar het gebrek aan energie en de angst voor de eerste stap houden mij op m'n plaats, want wat als ik nú nog een [...]

Reacties uitgeschakeld voor Ik kan alles, behalve kiezen…

‘Everybody is a genius’

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00februari 2nd, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen|Tags: |

Toen ik begon met schrijven voor Stichting Hoogbegaafd! had ik nog niet kunnen bevroeden wat het effect ervan zou zijn op mijzelf en mijn lezers. Ik blijk het erg leuk te vinden om te schrijven en de reacties van herkenning die ik ontvang zijn talrijk. Mijn columns zijn hopelijk voor sommigen een steuntje in de rug, voor anderen gewoon leuk om te lezen, of ze zijn een weg naar meer kennis en begrip van het onderwerp hoogbegaafdheid. Echter maken sommige reacties mij ook verdrietig. Juist uit de (voor mij) overweldigende herkenning kan ik opmaken dat het nog steeds zeer slecht gesteld is met [...]

Reacties uitgeschakeld voor ‘Everybody is a genius’

‘Ben ik nu zo dom of jij nu zo slim?’

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00januari 18th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen, Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Wat veel mensen zich waarschijnlijk niet zullen realiseren of kunnen voorstellen is dat er veel hoogbegaafden zijn die zich in het verleden heel erg 'dom' hebben gevoeld (en nu nog bij tijd en wijle). Dit heeft verschillende oorzaken, maar de rode draad is toch wel: ze hebben zich altijd een vreemde eend in de bijt en nooit begrepen gevoeld. Dat gevoel ontstaat meestal reeds in hun jeugd. Ter illustratie even een heel simplistisch, hypothetisch voorbeeld: je zit op de lagere school en al je klasgenootjes zeggen dat een krokodil paars is en jij bent de enige die denkt (of weet) dat [...]

Reacties uitgeschakeld voor ‘Ben ik nu zo dom of jij nu zo slim?’

‘In de wachtkamer’

Door |2019-06-03T19:08:51+02:00januari 13th, 2018|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen, Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Als ik mijn columns doorlees zie ik dat het element 'wachten' veel vertegenwoordigd is. De titel van mijn eerste column spreekt al voor zich: 'Wanneer wordt mijn kind weer gelukkig?' maar bijvoorbeeld ook 'Het zit er wel in, maar het komt er niet uit' is het aanwezig. Als hoogbegaafd kind moet je veel wachten... Het begint met wachten op 'gezien worden', ... daarna wachten op de IQ test en op de uitslag daarvan, waardoor je in de tussentijd weer moet wachten... tot je eindelijk de juiste stof aangeboden krijgt... of wacht om toegelaten te mogen worden op fulltime hoogbegaafdenonderwijs. Hier kunnen echt jaren [...]

Reacties uitgeschakeld voor ‘In de wachtkamer’

‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’

Door |2019-06-03T19:09:09+02:00november 22nd, 2017|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen|Tags: |

Bij zeer jonge kinderen wordt hoogbegaafdheid nog 'een ontwikkelingsvoorsprong' genoemd. Een ontwikkelingsvoorsprong openbaart zich dikwijls als een oneindige stroom vragen. Niet de gebruikelijke vragen die bij hun leeftijd horen, maar echt existentiële vragen en opmerkingen zoals: 'Waarom kunnen we God niet zien, bestaat Hij dan wel? En hoe kan Hij zonder vrouw een zoon hebben?' 'Als geloven iets is wat je denkt, is wat je denkt dan ook wat je gelooft?' 'Hoe zijn mensen ontstaan en waar zijn ze van gemaakt?' 'Mama, wat doe jij in mijn leven?' 'Als je doodgaat en je geest opstijgt, gaat je huis dan mee?' 'Waarom [...]

Reacties uitgeschakeld voor ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’

De bijzonderling als werknemer

Door |2019-06-03T19:09:09+02:00november 12th, 2017|Categorieën: Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Door het schrijven van mijn columns geef ik mensen een kijkje in mijn belevingswereld. Dit vraagt overigens best wat moed, want ik toon hierin ook mijn kwetsbaarheid. Maar waarom is dat eigenlijk zo beangstigend en waarom worden sensitiviteit en kwetsbaarheid eerder als zwakte gezien en gevoeld, terwijl we het vaak juist zo mooi vinden om het in anderen te zien? Als een potentiële werkgever mijn columns leest dan zou hij kunnen denken: 'Oei, zo'n sensitief en autonoom mens, wat moet ik daarmee?' Hij denkt waarschijnlijk eerder aan risico's dan aan kansen. Ik ben er echter van overtuigd dat hoogsensitieve medewerkers niet zouden [...]

Reacties uitgeschakeld voor De bijzonderling als werknemer

Voldoening of Erkenning?

Door |2019-06-03T18:06:51+02:00november 2nd, 2017|Categorieën: Hoogbegaafde kinderen, Hoogbegaafde volwassenen|Tags: |

Iemand vroeg mij laatst wat ik belangrijker vond in het schrijven van mijn columns, oftewel schrijver zijn voor Stichting Hoogbegaafd!: Voldoening of Erkenning? Mijn antwoord was: voldoening is fijn, maar erkenning voor wie (en wat) ik ben is ook fijn. Zeker als je je hele leven die erkenning nooit echt gehad of gevoeld hebt. Ik merk nu dat ik niet meer 'the odd one out' ben: er zijn méér "rare" mensen zoals ik! Dus als ik op dit moment zou moeten kiezen met betrekking tot het schrijven van mijn columns, dan kies ik voor 'erkenning'. Al geeft de herkenning bij vele lezers mij ook wel [...]

Reacties uitgeschakeld voor Voldoening of Erkenning?