Mijn gedachten over de onderzoeksagenda m.b.t. (uitzonderlijk en extreem) hoogbegaafde volwassenen

Onderzoeken zit nog altijd in me, en dat zal zo blijven

Afgelopen maart voltooide ik mijn laatste positie aan de universiteit. Ik verrichte marien biologisch onderzoek en promoveerde. Daarna volgde nog een korte aanstelling als postdoc. Ondanks het verlaten van de wetenschap zit onderzoek nog altijd in me, en dat zal zo blijven. Het is een element dat terugkeert in alle uitdagingen die ik aanga, zoals het schrijven van een boek over historische uitzonderlijk en extreem hoogbegaafden, het ontwikkelen van Waves & Currents, het volgen van een online MBA-programma en het inschatten van mijn carrièrekansen in andere internationale omgevingen (waarbij ik moet zien waar het heen gaat, of het gaat, en of het me bevalt). Ik ken intense periodes van focus op specifieke interesses, maar maak je niet druk: ik maak altijd af wat ik in gang zet. Ik houd nou eenmaal van afwisseling en de transfer en integratie van verschillende onderwerpen en expertise die daarbij hoort. En oh ja, ik slaap ook af en toe.

Eerder dit jaar stuitte ik op de Delphi Study on Gifted Adults, een onderzoek dat wordt uitgevoerd aan de Universiteit van Auckland, Nieuw-Zeeland. Ik besloot me aan te melden en nam begin maart deel aan de eerste ronde. Het doel van deze studie is om onderzoeksvragen te formuleren die ons begrip van hoogbegaafde volwassenen vergroten en om te bekijken waarop het onderzoek zich in de komende vijf jaar moet focussen. Het begrijpen van hoogbegaafde volwassen door meer mensen dan alleen andere hoogbegaafden heeft op termijn gevolgen voor hun welzijn op hun werk en in hun leven. Dit onderzoek focust zich op de wetenschappelijke setting. Maar hier en nu meer praktische actie ondernemen kan niet vroeg genoeg beginnen.

Het was mijn doel om de gestelde vragen te beantwoorden met een focus op uitzonderlijk en extreem hoogbegaafde volwassenen. De aandacht voor uitzonderlijk en extreem hoogbegaafde kinderen neemt internationaal toe, wat hard nodig is. Maar hoogbegaafdheid verdwijnt niet wanneer deze kinderen opgroeien. Overigens is het nooit mijn intentie om deze verschillende populaties keihard af te bakenen: in de realiteit gaan ze vloeiend in elkaar over. Ik deel hier graag wat gedachten, die zich losjes baseren op de vragen uit de Delphi Study.

Hoogbegaafdheid ontdekken

In 2012 begon ik een online community voor hoogbegaafde volwassenen, gebaseerd op jaren van diepe zelfreflectie. Laat ik dit mijn eerste actieve stap noemen in het faciliteren van hoogbegaafde volwassenen – inclusief mezelf. De community groeide erg snel en is nu Stichting Hoogbegaafd! die meer dan 10000 individuen verbindt waaronder hoogbegaafde volwassenen, ouders van hoogbegaafde kinderen en mensen die beroepsmatig werken met hoogbegaafden. De laatste jaren is de stichting zich gaan differentiëren om ook een community te bieden voor uitzonderlijk en extreem hoogbegaafde volwassenen. Onder de naam Forces of Nature bedien ik binnen Waves & Currents inmiddels een grote diversiteit aan hoogbegaafde volwassenen, waaronder veel uitzonderlijk en extreem hoogbegaafden. Dat kan in het Nederlands of het Engels.

Mijn grootste interesse op het vlak van hoogbegaafdheid ligt in de mentale gezondheid. Met mijn coaching begeleid ik mensen met vraagstukken omtrent zingeving, zelfontplooiing, relaties en carrière, gevoelens van verlies en rouw over wat ooit was of niet kon zijn, bewustwording en optimale inzet van hoogbegaafdheid, of gevoelens van eenzaamheid, isolatie en gebrek aan aansluiting in de maatschappij. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in het welzijn van hoogbegaafden op werk en daarom bied ik ook diensten aan organisaties.

Wat is bekend en wordt al aardig gefaciliteerd, en wat niet?

De mentale gezondheid van niet-uitzonderlijk hoogbegaafden, en dat na “bevestiging” door een IQ-test, is een bekende en veelvoorkomende praktijk in Nederland. Testen is zelfs verplicht binnen de toelatingsprocedures voor de meeste scholen voor voltijds hoogbegaafdenonderwijs. Daarbij vallen kinderen met trauma, faalangst of dubbelbijzonderheid (hoogbegaafdheid plus nog iets anders, zoals het autismespectrum) te vaak buiten de boot omdat dit hun IQ-scores negatief beïnvloedt. Het verbaast me dan ook niet dat de meer algemene aandacht voor hoogbegaafde volwassenen zich richt op hun werkprestaties. En dan niet in een rol van leidinggevende (een gemis!) maar als werknemer.

Wat minder de aandacht heeft is een benadering waarin intensieve, individuele conversatie de basis vormt van een meer dynamische inschatting van iemands capaciteiten en de mogelijkheden die dat biedt. Wat gebeurt er daadwerkelijk van binnen wanneer iemand met zulke grote intensiteiten leeft, wat gebeurt er binnen relaties, hoe rouwt men, hoe gaat men om met trauma, het vinden van zingeving, het zich verbinden met de maatschappij op andere manieren dan alleen via werk en carrière? En wat zijn de specifieke behoeften van de uitzonderlijk en extreem hoogbegaafde en dubbelbijzonder hoogbegaafde populaties?

Hoe denk ik over hoogbegaafdheid?

Voor mij is hoogbegaafdheid niets anders dan het leven met intensiteit: hoe hoger begaafd, hoe intenser. Als gevolg hebben hoogbegaafde mensen een grondige en rijke manier van waarnemen en begrijpen van de wereld, waarbij ze zien en voelen wat door de meesten niet wordt opgemerkt. Hoe hoger begaafd, hoe meer je waarneemt in het geval dat je jezelf harmonisch hebt kunnen ontwikkelen, zonder trauma’s of permanente beschadiging door negatieve ervaringen, die een grote discrepantie kunnen veroorzaken tussen een scherpe waarneming en totale blinde vlekken. Hoe hoger begaafd, hoe sterker de vaardigheid om dwarsverbanden te leggen en transfer van kennis, inzicht en methoden te laten plaatsvinden richting ogenschijnlijk heel andere expertisegebieden of werksectoren, terwijl er in Nederland maar al te vaak sprake is van een gestratificeerde en hypergespecialiseerde werkomgeving.

Er wordt nog steeds vaak gedacht dat hoogbegaafdheid gelijk staat aan een hoog IQ. Daarom ligt er een sterke focus op output, resultaten of prestaties. Ik begrijp dat het gebruiken van IQ als basis de meest kwantitatieve manier is om met hoogbegaafdheid om te gaan. Maar de intelligentie van dubbelbijzondere populaties wordt dan vaak onderschat. Ook is het intelligentieniveau van uitzonderlijk en extreem hoogbegaafden veelal “off the charts” in Nederland en is er simpelweg sprake van “145+”, maar hoe ver daarboven de intelligentie dan ligt kan niet kwantitatief en statistisch worden onderbouwd. De test is een objectificatie: de mens is een getal dat iemands waarde aangeeft. Dat leidt niet tot meer begrip van hoogbegaafdheid in termen van een “andere bedrading”. Want als ik zeg dat ik een hoger getal heb dan jou, bestaat er een grote kans dat jij je bedreigd voelt en in je waarde wordt aangetast. Wij kunnen onszelf niet langs dezelfde liniaal leggen, omdat we onze talenten in verschillende richtingen hebben ontwikkeld en ingezet. Zo waren IQ-testen nooit bedoeld. Praat met hoogbegaafden in plaats van ze langs een liniaal te leggen.

Hoe moet het onderzoek naar hoogbegaafde volwassenen zich verder ontwikkelen?

Er is drastisch meer bewustzijn nodig van de specifieke behoeften van verschillende populaties hoogbegaafde volwassenen, inclusief de uitzonderlijk en extreem hoogbegaafden en de dubbelbijzondere hoogbegaafden. Voorbeelden zijn:

  • Hoe kunnen we de diversiteit van hoogbegaafde volwassenen beter begrijpen als basis voor (1) het creëren van meer onderling begrip en verbinding binnen de hoogbegaafdencommunity alsook een groter deel van de maatschappij dan nu het geval is, (2) het zo adequaat mogelijk begeleiden van diverse populaties hoogbegaafde volwassenen in het vinden van zingeving in hun leven en (3), in meer praktische zin, het vinden van een veilige plek om te werken, lief te hebben en te leven?
  • Hoe kunnen we zelfmoord onder hoogbegaafde volwassenen, suïcidale gedachten en de achterliggende mechanismen beter begrijpen in verschillende populaties hoogbegaafden voor preventieve doeleinden?
  • Hoe kunnen we het gebruik van verslavende middelen in verschillende populaties hoogbegaafden beter begrijpen?
  • Hoe kunnen we het fenomeen van “transfer” beter begrijpen, in toenemende mate aanwezig met hogere begaafdheid?
  • Hoe kunnen we inzichten verspreiden over innerlijke dialoog, die in het bijzonder aanwezig is onder uitzonderlijk en extreem hoogbegaafden, inclusief de voordelen, en misvattingen voorkomen?

>Uitzonderlijk Hoogbegaafd!


© Dr. Alice K. Burridge via >>Waves & Currents<< | Stichting Hoogbegaafd!

E-magazine ontvangen

Print Friendly, PDF & Email
By |2018-08-28T00:06:02+00:00augustus 28th, 2018|Uitzonderlijk hoogbegaafde volwassenen|2 Comments

About the Author:

Oprichter (trailblazer) en voorzitter van Stichting Hoogbegaafd! Gepromoveerd in de biologische oceanografie. Heeft vele interesses. Eigenaar van Waves & Currents. Ontembare leerhonger. Internationale ambitie.

2 Comments

  1. Chava Dijt 28 augustus 2018 at 21:33 - Reply

    Complimenten Alice! Waarmee jij je bezig houdt! Indrukwekkend geschreven.

    • Alice 15 september 2018 at 02:26 - Reply

      Beste Chava Dijt,
      Bedankt voor je reactie!
      Mochten er nog mensen mee geholpen zijn, deel dit artikel dan gerust!
      Als mensen mij rechtstreeks willen contacteren, dan kan dat ook.
      Welkom!
      Alice

Geef een reactie