Hoogbegaafd! Overzicht: Onze 30 populairste artikelen uit 2017

Met veel plezier presenteren we jullie de lijst met onze meest gelezen artikelen uit 2017. Deze is gebaseerd op bezoekersaantallen. De lijst laat zien welke onderwerpen het breedste publiek bereikten en zegt dus iets over welke onderwerpen er actueel zijn onder een grote, niet zozeer specifieke groep hoogbegaafden. Veel leesplezier!

#1

Het zit er wel in, maar het komt er niet uit | Alicia Puik

“Dat is wat zijn basisschool vroeger over mijn man zei, en waarom we nu dus voor fulltime hoogbegaafdenonderwijs gekozen hebben voor onze zoon. Nu we door ons kind weten wat hoogbegaafdheid inhoudt, herkennen we er steeds meer van onszelf van vroeger in.

Zo blijkt dit dus ook (nog) bij onze zoon te zijn: het zit er wel in, maar het komt er niet uit. Hij laat niet zien wat hij kan, want hij h/er/kent zijn eigen potentie nog niet en zit zichzelf enorm in de weg.”

>Verder lezen

#2

Niet zomaar een beetje hoogbegaafd | Alice Karen

“Niet zomaar een beetje hoogbegaafd zijn zijn brengt een zijnswijze met zich mee, die zich doorgaans kenmerkt door een intens waarnemingsvermogen, een onuitputtelijke drang naar het opdoen van nieuwe kennis, het zien van patronen in een groter geheel, en het vermogen deze toe te passen in een andere context. Van hieruit is het fijn om nieuw te creëren en combineren, om boven standaard hokjes uit te stijgen.”

>Verder lezen

#3

“Ik heb een autoriteitsprobleem” | Ilona Kuis

Cliënt: “Ik waarschuw mijn leidinggevenden ook altijd van tevoren, luister ik heb een autoriteitsprobleem, dus houd d’r maar rekening mee en zit niet te veel op mijn nek.”

>Verder lezen

#4

Begrijpen versus onthouden | Martine van der Reijden

“Het komt vaker bovendrijven. Veel hoogbegaafden steken hun energie liever in zaken begrijpen dan in zaken onthouden (stampen). Waarom is dat eigenlijk, vroeg ik me af? Zelf sta ik er ook zo in. Daarnaast wil ik niet liever alleen begrijpen en nooit stampen, maar de drive om te begrijpen is enorm groot. Ik wil alles begrijpen en in het kader daarvan ook alles weten, maar aan domweg gegevens onthouden heb ik een hekel, en dan vergeet ik het ook weer net zo snel als het bij me binnenkwam.”

>Verder lezen

#5

‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ | Alicia Puik

“Bij zeer jonge kinderen wordt hoogbegaafdheid nog ‘een ontwikkelingsvoorsprong’ genoemd.

Een ontwikkelingsvoorsprong openbaart zich dikwijls als een oneindige stroom vragen. Niet de gebruikelijke vragen die bij hun leeftijd horen, maar echt existentiële vragen en opmerkingen zoals:

‘Waarom kunnen we God niet zien, bestaat Hij dan wel? En hoe kan Hij zonder vrouw een zoon hebben?’
‘Als geloven iets is wat je denkt, is wat je denkt dan ook wat je gelooft?’
‘Hoe zijn mensen ontstaan en waar zijn ze van gemaakt?’
‘Mama, wat doe jij in mijn leven?’
‘Als je doodgaat en je geest opstijgt, gaat je huis dan mee?’
‘Waarom gaat een klok altijd maar tot twaalf?’
‘Waarom heeft Saturnus ringen?’
‘Regent het ook in de ruimte?’”

>Verder lezen

#6

Had ik dit maar eerder geweten… | Tessa Faber

“Het was ongeveer twee jaar geleden. Ik was 47 jaar en hoorde het dus ineens. Ze flapte het er zomaar uit. En zij is al 35 jaar een echte topper in haar vakgebied, dus ik geloofde haar ook gelijk. Ik heb het daarna ook laten testen en controleren. En ineens was ik dus uit de kast.”

>Verder lezen

#7

Voldoening of Erkenning? | Alicia Puik

“Iemand vroeg mij laatst wat ik belangrijker vond in het schrijven van mijn columns, oftewel schrijver zijn voor Stichting Hoogbegaafd!: Voldoening of Erkenning?

Mijn antwoord was: voldoening is fijn, maar erkenning voor wie (en wat) ik ben is ook fijn. Zeker als je je hele leven die erkenning nooit echt gehad of gevoeld hebt. Ik merk nu dat ik niet meer ‘the odd one out’ ben: er zijn méér “rare” mensen zoals ik! Dus als ik op dit moment zou moeten kiezen met betrekking tot het schrijven van mijn columns, dan kies ik voor ‘erkenning’. Al geeft de herkenning bij vele lezers mij ook wel voldoening.”

>Verder lezen

#8

Hoogbegaafd, dan vind je jezelf vast erg slim! | Martine van der Reijden

“De grootste heersende angst bij normaalbegaafden lijkt wel deze: dat je jezelf verheven voelt boven hen. Waar die angst vandaan komt snap ik niet. Hoe zou ik dat kunnen? Immers heb ik altijd het gevoel gekregen dat ik minderwaardig was doordat ik nergens bij hoorde, omdat ik vreemd was, omdat ik anders ben. Daarnaast zit het ook helemaal niet in mijn aard om me beter te voelen dan een ander mens. Ieder mens heeft zo zijn capaciteiten, ik de mijne en jij de jouwe. Ook vind ik mezelf absoluut niet slim, daarvoor zie ik mijn fouten veel te goed in.”

>Verder lezen

#9

Hoogbegaafde meisjes met autisme: de diagnose | Adi van den Brande

“Ken je een meisje met de dubbeldiagnose Autismespectrumstoornis (ASS) en hoogbegaafdheid? Wil je haar graag begeleiden en helpen in haar verdere ontwikkeling?

Pas recent krijgen autisme en hoogbegaafdheid bij meisjes meer aandacht. Om ze goed te begeleiden, informeer je je best. In deze post kun je je licht al opsteken. Lees wat die dubbeldiagnose bij meisjes zo speciaal maakt.”

>Verder lezen

#10

“Ik kan niet voor 9.00 opstaan” | Ilona Kuis

Cliënt: “Dat ik geen zin heb, dat ik eigenlijk op zou moeten staan, maar best nog even kan blijven liggen. Ik denk dan aan heel veel andere dingen, zoals nieuwe projecten en ideeën, allemaal dingen die ik zou moeten doen, maar waar ik niet aan toe kom. Veel leuke dingen ook, taken die ik op wil pakken, en tegelijkertijd vraag ik me af of ik het allemaal wel ga afkrijgen die dag. Verder bedenk ik dat ik met mezelf had afgesproken om vandaag op tijd op te staan, no matter what, hoe moe ik ook zou zijn. Maar dan trek ik het liefst de dekens nog eens over me heen. En dan denk ik dat het hele concept van tijd voor mij niet werkt, ik doe niets op tijd en tijd is maar een bedacht systeem om ons te ondersteunen, niet om ons in de weg te zitten en ons leven door te laten bepalen.”

>Verder lezen

#11

Jong, blond, rondborstig èn slim?!? | Alicia Puik

“De onwetendheid rondom hoogbegaafdheid is helaas nog steeds groot. En ik kan je verzekeren dat bedrijven daardoor een boel zeer waardevolle werknemers mislopen! Een aantal vertrekt naar het buitenland, een flink aantal werkt uiteindelijk liever met hun creatieve handen, mede door hun sensitiviteit, en het merendeel zal voor zichzelf beginnen, mede door hun autonomie.”

>Verder lezen

#12

Wanneer wordt mijn kind weer gelukkig? | Alicia Puik

“Het precieze tijdstip waarop wij als ouders ontdekten, of richting ons werd aangegeven, dat onze zoon hoogbegaafd was weet ik niet meer. Ons was tot en met zijn tweede levensjaar niets ‘geks’ opgevallen en daarna eigenlijk nog steeds niet. Ik merkte dat hij in bepaalde gevallen ‘afweek’ van wat ‘normaal’ schijnt te zijn, bijvoorbeeld toen ik in het groeiboekje van het consultatiebureau las dat anderhalfjarigen nog maar een beperkt aantal woordjes hoefden te weten terwijl mijn zoon al in volzinnen sprak. Of toen ik vroeg of er ook puzzels van honderd stukjes of meer op de peuterspeelzaal waren. Maar nog steeds viel mij ‘niets bijzonders’ op.”

>Verder lezen

#13

Hoogbegaafdheid, een lust of een last? | Herman de Pagter

“Hoogbegaafdheid zou een basis moeten zijn voor iets positiefs of het ontwikkelen van een talent. Misschien is hoogbegaafdheid wel een talent op zich. Het internet bevat veel berichten waar hoogbegaafdheid niet positief wordt ervaren. Er zijn veel berichten en artikelen over persoonlijke en werk gerelateerde problemen. Een bericht op Facebook van een hoogbegaafde was voor mij het startsein om – voor mijzelf – wederom wat hoogbegaafdheidszaken op een rijtje te zetten. Waarom? Omdat het idee mij overviel dat hoogbegaafdheid vaak als hinderlijk wordt ervaren door de hoeveelheid (of concentratie) van berichten met een pijnlijke of negatieve inslag. Dit artikel bevat een inventarisatie van hoogbegaafdheid gerelateerd aan veelvoorkomende problematiek. Dit artikel heeft geenszins de intentie om compleet te zijn, maar wel om een beeld te geven. Een beeld, welteverstaan, van hoogbegaafde volwassenen omdat ik er zelf benieuwd naar was. En waarom zou ik het voor mijzelf houden?”

>Verder lezen

#14

“Ik ben niet bij mezelf” | Ilona Kuis

Cliënt: “Ja, aan wat anderen over me hebben gezegd, over dat ik niet bij mezelf ben. En hoe ik dat voor elkaar krijg. Aan de dresscode bij ons op kantoor, dat dresscodes eigenlijk maar vreemde afspraken zijn en hoe de wereld eruit zou zien zonder dresscodes. Ik vroeg me ook af of jij een dresscode hebt voor dit soort gesprekken. Het zal wel niet, dat geldt natuurlijk meer voor formele clubs, ik las laatst adviezen van een etiquettedeskundige over hoe om te gaan met bepaalde sociale situaties. Bijzonder beroep lijkt me dat, anderen vertellen hoe ze hun leven moet inrichten, die etiquetteregels lijken me zo willekeurig en ze gaan natuurlijk niet altijd op. Zul je net zien dat de regel dan bij jou niet van toepassing is, haha, daar ga je dan met je advies. Kun je me nog volgen, ik spring vaak van de hak op de tak?”

>Verder lezen

#15

De intensipaat | Alice Karen

“Ik had eigenlijk al lang een burn-out moeten hebben. Ik heb mezelf uitgewoond, vermoeid, bijna door de toeslaande verveling in de academische mallemolen laten vermalen, ik heb lood in mijn schoenen gehad, jeuk gehad van protocolneukers en rondjes gezwommen in de circulaire bureaucratie. Uiteindelijk werd ik moe van mezelf, oververmoeid, maar het is me niet gelukt om een burn-out te krijgen. Ik bleef hongerig naar kennis en inzicht.”

>Verder lezen

#16

Ik ben ‘bijzonderling’! | Alicia Puik

“Gedurende mijn hele leven zijn er, om mij te omschrijven, woorden gebruikt als apart, raar, een kluizenaar, anders, te gevoelig en irritant. Dat laatste omdat ik blijf doorvragen en/of omdat ik het regelmatig bij het rechte eind blijk te hebben. Dat klinkt wellicht arrogant, maar zal voor veel hoogbegaafden herkenbaar zijn. Ook zijn er woorden gebruikt als bijzonder, te open, te eerlijk, te bijdehand, en als ik geluk had, wijs en puur. Mijn moeder gaf me in ieder geval (onbewust) vertrouwen mee door aan anderen te vertellen:

‘die loopt niet in zeven sloten tegelijk’.”

>Verder lezen

#17

Vreemde eend in de bijt | Martine van der Reijden

“Wat is dat nu precies, vroeg ik me af. Jezelf een vreemde eend in de bijt voelen? Hoe kan het toch? Hoe kan je jezelf als klein kind al zo duidelijk ‘anders’ voelen, zo duidelijk een vreemd eendje? Dan denk je in eerste instantie nog dat het aan die ene specifieke omgeving ligt. Dus je gaat op zoek naar een nieuwe omgeving, maar overal waar je komt ben en blijf je ‘het vreemde eendje’.”

>Verder lezen

#18

“Eerst had ik autisme, toen een depressie, daarna ADHD, borderline, paniek- en angststoornissen, in ieder geval was ik ernstig psychiatrisch gestoord” | Ilona Kuis

Cliënt: “Ik loop al heel lang in de hulpverlening rond. Ze weten zich met mij geen raad. Zo’n 15 jaar geleden kreeg ik de diagnose autisme MCDD, rond het overlijden van mijn moeder zeiden ze dat ik een depressie had, ook heb ik borderline opgeplakt gekregen, in ieder geval stond vast dat ik ernstig psychiatrisch gestoord was. En momenteel reikt de psychiater me medicijnen aan tegen mijn paniek- en angststoornissen.”

>Verder lezen

#19

“Van kleffe teksten krijg ik jeuk” | Ilona Kuis

Cliënt: “Ik heb wel last van dat soort teksten, het zijn ook niet alleen spirituele quotes die me raken, het gebeurt eigenlijk overal. Mensen kunnen zo… dom zijn. En terwijl ik door al die situaties heen laveer, ik ben daar zoveel tijd en energie aan kwijt, mis ik… ALLES. Ik kom niet toe aan… het… ja, wat is het, het leven eigenlijk.”

>Verder lezen

#20

“Ik ga er een einde aan maken” | Ilona Kuis

Cliënt: “…….. Vraaaaaaaaaaagen, wat is er nog te vragen? Bestaan vragen niet bij de gratie van hun antwoorden en zijn niet alle antwoorden reeds lang zal ze leven gegeven, zonder ook maar enig pietepeuterig teringklein strottenhoofdje aan genezing te offeren!?”

>Verder lezen

#21

De bijzonderling als werknemer | Alicia Puik

“Door het schrijven van mijn columns geef ik mensen een kijkje in mijn belevingswereld. Dit vraagt overigens best wat moed, want ik toon hierin ook mijn kwetsbaarheid.

Maar waarom is dat eigenlijk zo beangstigend en waarom worden sensitiviteit en kwetsbaarheid eerder als zwakte gezien en gevoeld, terwijl we het vaak juist zo mooi vinden om het in anderen te zien?”

>Verder lezen

#22

De snotneus | Daniëlle Mers

“Ik krijg een zeer onbestemd gevoel met de daarbij behorende beelden. Gesprekken waar ik aan deelnam, vergaderingen en werkoverleggen. Ze waren altijd hetzelfde: mijn input werd opgepikt en er werd wat mee gedaan, maar dat allemaal achter mijn rug om. Mijn ideeën en visies werden zelfs gestolen, misbruikt en vervormd. In deze gesprekken werd ik nooit aangekeken, tenzij ik aan het woord was. Zaken werden voorgelegd, maar ik stond buitenspel. Het viel me nooit zo op dat dit recht onder mijn neus gebeurde.”

>Verder lezen

#23

Dit is mijn leven, voor altijd | Alice Karen

“Even voel ik me alsof ik daarnet mijn mislukking van de daken heb geschreeuwd. Verfomfaaid, glansloos, te lang verwaarloosd. Even ben ik als een vederlichte novelle, een veel te laat debuut dat zo snel mogelijk verpulverd moet worden door cynische criticasters met daverende recensies over de massieve debuutwerken van op mijn leeftijd al gevestigde soortgenoten. Even ben ik de kaalgesleten bank die nog naar het grof vuil moest, want hij past niet bij het hippe nieuwe interieur van het kantoor op toplocatie waar alle enthousiaste, flexibele dozijners een reuzegezellige baan hebben. Ik ben nummer dertien.”

>Verder lezen

#24

Omni-interesse | Erik van Beesten

“Het zijn enkele van de meest voorkomende vragen bij informele introducties. Wat zijn je hobby’s? Wat vind je leuk om te doen? Waar ligt jouw interesse? De meeste mensen hebben hier simpele concrete antwoorden op, ze hebben één of een paar hobby’s die ze vasthouden gedurende hun hele leven. Soms ontdekken ze iets nieuws, maar ze keren altijd terug naar hun oude vertrouwde hobby. Dat is nou eenmaal ‘hun ding’.”

>Verder lezen

#25

Ere wie ere toekomt | Erik van Beesten

“Sinds mijn zesde speel ik al schaak. Noem het stereotiep, maar het was voor mij een uitlaatklep voor mijn brein waar het onderwijs die niet kon bieden. Ik heb tot mijn veertiende getraind bij de juniorendivisie van de lokale schaakclub. Hierna betrad ik de seniorendivisie. Een ander stereotype aangaande het schaakspel toonde zich daar ook: mijn tegenstanders waren vooral heren op leeftijd, en ik zat daar als veertienjarige een beetje ongemakkelijk tussen.

Tijdens een van mijn éérste wedstrijden sloeg ik de dame van mijn tegenstander van het bord. Toen mijn schaakmentor kwam kijken wat er voor commotie was, greep ik de gevallen koningin en toonde ik die triomfantelijk aan hem. Ik verwachtte dat hij trots zou zijn, maar hij berispte me.”

>Verder lezen

#26

Scouten van talent: voetbal versus hoogbegaafdheid | Ingeborg de Keizer

“Vandaag in het nieuws: voetballertjes worden op steeds jongere leeftijd gescout. Scouts speuren clubs af op zoek naar kinderen van een jaar of 6. Als een talentje is gevonden, wordt deze zo snel mogelijk naar een professionele club overgehaald. Daar krijgt het kind een opleiding en begeleiding met als doel het talent dat werd opgemerkt zo veel mogelijk te ontwikkelen. Het hoogste doel is prof worden.

Met kinderen die op de leeftijd van 6 jaar, en vaak al eerder, cognitieve talenten laten zien gaat het heel anders. Zij worden niet gescout. Vallen vooral op omdat ze niet goed passen in het reguliere onderwijssysteem. Als zij zich wél weten aan te passen, rollen ze vaak nog wel door de basisschoolperiode heen. Problemen ontstaan doorgaans ergens daarna. En voordat dan duidelijk is dat die te maken hebben met die cognitieve voorsprong…”

>Verder lezen

#27

Het is niet moeilijk, maar eenvoudig | Stephany Daal

“Ik heb dus wat herkansingen na het einde van dit eerste schooljaar. Schrikken was dat even, want ik kan dit immers toch wel aan? Politieke wetenschappen is wat ik al vanaf na mijn middelbare school wil studeren, net zoals m’n papa in de jaren ’70/’80, die zijn Bachelor in de politieke wetenschappen deed en zijn Master in de sociologie. M’n grote voorbeeld.”

>Verder lezen

#28

Maar je moet dan ook wel durven | Stephany Daal

“Ja, leuk al die potentie die een hoogbegaafde blijkbaar bezit, maar waar ligt die potentie dan? Deze vraag houdt me al weken bezig terwijl ik probeer uit te vogelen wat ik allemaal wil doen met m’n leven. Zaken waar ik me mee bezig wil houden moeten uiteraard wel uitdagend genoeg zijn, wil ik het lang volhouden. En m’n passie moet er liggen, en het moet interessant zijn, en nuttig, en niet geroutineerd, en ik moet er wat van kunnen en blijven leren, en en en.. M’n moeder hoort geduldig elk geklaag van mij aan tijdens onze bijna dagelijkse WhatsApp belletjes. Ik wil namelijk ook nog cum laude afstuderen over twee jaar en veel werkervaring opdoen tijdens m’n studie.”

>Verder lezen

#29

“Ik werd overenthousiast genoemd” | Ilona Kuis

Cliënt: “Begin april dit jaar werd ik overenthousiast genoemd door iemand die dat als storend leek te ervaren. Ik was aan het (vooruit)informeren over zijn plan van aanpak. Mijn idee hierachter was om te kunnen inschatten of hij mij in de toekomst zou kunnen helpen bij mijn re-integratie. In plaats van te vertellen wat hij te bieden had met zijn bureau, leek hij mij af te willen remmen door mij herhaaldelijk overenthousiast te noemen. Dat heeft me zo dwarsgezeten. Ik draag dat woord nog steeds bij me. Ongelooflijk hè, je kunt vele positieve woorden horen en die allemaal vergeten, terwijl dat ene kwetsende woord zo lang bijblijft.”

>Verder lezen

#30

“Over twee jaar heb ik geen werk en geen inkomen meer” | Ilona Kuis

Cliënt: “Over twee maanden ben ik officieel uit dienst en na twee jaar stopt de uitkering. Voor die tijd moet ik wel weer een nieuwe baan hebben. Als dat niet lukt, dan ben ik over twee jaar werkloos. Het geld is dan op en ik ben kansloos op de arbeidsmarkt.”

>Verder lezen

>Hoogbegaafd! Overzicht: Onze artikelen over hoogbegaafde volwassenen uit 2017

>Hoogbegaafd! Overzicht: Onze artikelen over hoogbegaafde kinderen uit 2017

Print Friendly, PDF & Email
By |2018-02-01T21:56:52+00:00december 29th, 2017|Nieuws|0 Comments

About the Author:

Stichting Hoogbegaafd! verbindt, informeert en onderzoekt (ouders en begeleiders van) hoogbegaafden van alle leeftijden en achtergronden, ouders en begeleiders van hoogbegaafden en overige geïnteresseerden. Dat doen we met bijeenkomsten, een diverse online community, het schrijven van online artikelen, het onderhouden van een kennisportaal en het onderzoeken van bepaalde deelaspecten van hoogbegaafdheid. Empathie & Vertrouwen, Inclusie & Diversiteit, Integriteit & Discretie, Grondigheid & Wetenschappelijkheid zijn onze kernwaarden. We zetten hoog in op het gebruik van nieuwe media om op dynamische, interactieve en kritische wijze ons netwerk te onderhouden en informatie te verspreiden. We kijken verder dan een IQ-score: een hoogbegaafde is een hoogbewust persoon, soms ontestbaar. We benaderen hoogbegaafdheid als een positieve kwaliteit waarmee we als drijfveren middenin de maatschappij staan.

Geef een reactie